Tuina
Tuina is een zeer oude vorm van Chinese massage en manuele therapie. Tuina is een belangrijk onderdeel in de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCM) samen met acupunctuur, Chinese kruidentherapie, voedingsleer en Tai Chi - Qigong. De toepassing van Tuina is gebaseerd op de basistheorie van de TCM. De indicaties betreffen zowel orthopedische als interne pathologieën.
Tuina bestaat voor een groot deel uit Chinese medische massages, gewrichtsmanipulaties en mobilisaties en Daoyin. Door deze technieken worden obstructies in de meridianen opgelost, de Qi- en bloedcirculatie bevorderd, dislocaties van gewrichten gereduceerd, de "weke delen" geheeld, de functies van de interne organen en het zenuwstelsel gereguleerd en de gewrichtsmobiliteit bevorderd.
Tuina bevat diverse vormen van manipulaties. Deze zijn voor een deel massagegrepen zoals drukken, schuiven en wrijven. Er zijn echter ook manipulaties en mobilisaties welke sterk lijken op de Europese manuele therapie. Tuina is een tamelijk stevige vorm van massage waarbij technieken worden gebruikt als drukken, kneden, draaien, 'knijpen', draaiende bewegingen, kloppen enz. De behandelaar gebruikt hierbij zijn vingers, handpalmen, vuisten en ellebogen.
De hoofdindicaties zijn, naast storingen in het bewegingsapparaat, vooral ook het vegetatieve zenuwstelsel, kindergeneeskundige en gynaecologische toepassingen. Voorbeelden hiervan zijn o.a. migraine, hoofdpijn, arm- en schouderproblemen, rugpijn, lumbago, ischias, tenniselleboog, reumatische problemen, knieproblemen, obstipatie, diarree, maagproblemen, slecht slapen, algemene spanningstoestanden etc.
Tuina is ook buitengewoon geschikt voor het behandelen van kinderen. Zij reageren veelal heel sterk op de behandeling. Tuina is ook heel geschikt voor hen die angst hebben voor de naalden van de acupuncturist.
Iets over de geschiedenis van Tuina
Tijdens de periode 770 tot 221 voor Christus was er sprake van Dr. Bianqie die voor het eerst met succes Tuina toepaste. Het oude Chinese boek Huang Di Nei Jing (Het klassieke boek over interne geneeskunde van de Gele Keizer) beschreef als eerste de indicaties van Tuina. Dit was ongeveer 500 tot 300 jaar voor Christus. Hier worden Bi-syndromen, atrofische pathologieën, facialis paralyse (verlamming van het aangezicht), maagpijn, etc. beschreven. In deze periode verscheen ook het eerste gespecialiseerde werk betreffende de toepassing van Tuina: de Huang Di Anmo Shijuan. Jammer genoeg bestaat er nog slechts een bibliografische referentie van dit werk.
In de periode van de Wei en Jin dynastie (220 - 420) werden door het gezondheidsdepartement enkele gespecialiseerde Tuina-afdelingen opgezet. In de Sui dynastie (581-618) werd voor het eerst de titel van "Doctor of Tuina" toegekend. Naast de "Doctor" titel werd ook de titel van "technicus" en "manipulator" toegekend. Tevens werd de beoefenaren van Tuina zelfmassage aangeleerd om zich te kunnen beschermen tegen de overdraagbaarheid van ziekten door hun patiënten. Deze vorm van massage genoot een grote reputatie en werd in verschillende boeken beschreven. In de Sui en Tang dynastieën werd voor het eerst gebruik gemaakt van olies en zalven. In deze periode werden ook de indicaties van Tuina uitgebreid. In de Tang Liu Dian (Zes wetten van de Tang dynastie) werd voor het eerst bepaald dat Anmo (de oude naam voor Tuina) ook de volgende Chinese ziektebeelden konden worden behandeld: wind, koude en damp. Tijdens de Song- Jin- en Yuan dynastie (960-1360) werd Tuina een algemeen toegepaste therapie. In de Sheng Ji Zhong Lu werd een analyse van de manuele technieken beschreven.
In de Ming dynastie (1368-1644) werd een speciaal systeem ontwikkeld voor het behandelen van kinderen. Hier werd niet alleen gebruik gemaakt van punten maar ook van lijnen en gebieden. Onder de diverse werken die toen over Tuina voor kinderen verschenen is de Xiaoer Anmo Jing (Klassieker over Tuina voor kinderen) veruit de belangrijkste.
Tijden de Qing dynastie (1644-1911) werd Tuina niet langer gewaardeerd. Dit omdat het aanraken met de handen van iemands lichaam als een inbreuk op de privacy werd gezien. Ook werden toen verscheidene Tuina-klinieken gesloten. Toch verscheen in deze periode nog een belangrijk werk: de Yizhong Jinjian (de gouden spiegel van de geneeskunde). Hierin worden de behandelingen met Tuina bij traumatische letsels beschreven. In de jaren rond 1950 kende de Traditionele Chinese Geneeskunde een sterke opbloei. In 1956 werden door de Academy of Traditional Chinese Medicine - op bevel van de minister van gezondheidszorg - verscheidene jonge artsen verzocht hun bevindingen te noteren en onderzoek te doen omtrent Tuina bij traumatologische letsels. In hetzelfde jaar opende het eerste Tuina-college in Shanghai haar deuren. Kort daarop werd Tuina opgenomen in het lesplan van de TCM.
In de zestiger jaren werden meer dan 300 boeken over Tuina gepubliceerd. Momenteel zijn er 25 universitaire scholen die Tuina onderwijzen. In deze scholen weren systematisch Tuina en acupunctuur afdelingen opgericht. In 1979 werd in Shanghai het eerste Tuina-symposium gehouden.