Traditionele Chinese Geneeskunde
De Traditionele Chinese Geneeskunde is een vorm van geneeskunde die al duizenden jaren bestaat. Ze is gebaseerd op een diep begrip voor de natuur en dit begrip vormt dan ook de basis voor de Chinese medische theorieën. De TCG heeft zich in de loop der tijd ontwikkeld tot een geneeswijze die zowel lichamelijke als geestelijke problemen kan diagnosticeren en behandelen.
Ruim 2000 jaar geleden al ontstond de tekst over Chinese geneeskunde "Yellow Emperor's Inner Classic", geschreven door de "Gele keizer" Huang Di. Hierin werden vroegere medische ervaringen samengevat. Gebaseerd op de filosofie van die tijd geeft dit werk inzicht in de fysiologie, pathologie, diagnose en preventie. Bovendien vermeldt dit boek de lengte en mogelijkheden van het menselijk skelet, het bestaan van bloed en bloedvaten, het concept van de bloedcirculatie en de afmetingen van de interne organen. Gedurende de laatste decennia is deze oude traditionele Chinese geneeskunde uitgebreid bestudeerd en is volgens experts binnen en buiten China effectief en veilig gebleken. Bovendien heeft als voordeel dat het de bijwerkingen van chemische medicijnen uit de reguliere geneeskunde vermindert. Dit kan onder meer van belang zijn bij bv. chemotherapie.
Yin en Yang
De TCG is gebaseerd op het principe van Yin en Yang. Dit is een van de meest fundamentele theorieën in de Chinese geneeskunde. Het houdt in dat alles in de natuur in een bepaald evenwicht moet zijn om optimaal te kunnen functioneren. Yin en Yang zijn in zekere zin tegengestelden van elkaar maar zij vullen elkaar ook aan. Niets is alleen maar Yin of alleen maar Yang. Wanneer de Yin en Yang Qi (energie) in een optimale balans zijn kunnen we spreken van een goede gezondheid.
Qi is de energie die in de natuur er voor zorgt dat alles groeit en bloeit. Ze regelt het klimaat, de seizoenen en zorgt voor de processen die bv. de mens (maar uiteraard ook alle andere wezens) tot iets levends maken.
Meridianen
Energie (Qi) circuleert door ons lichaam via meridianen. Dit zijn een soort kanalen die tezamen een compleet netwerk vormen die alle delen van ons lichaam voorziet van de benodigde energie. Door zowel in- als uitwendige invloeden kan de loop van de energie door de meridianen worden verstoort, waardoor er dus een onbalans ontstaat die weer tot een ziekte kan leiden.
Diagnose
De diagnose in de TCG is gebaseerd op vier methodes:
1. Het stellen van vragen (anamnese)
2. De polsdiagnose
3. De tongdiagnose
4. De palpatie (het onderzoeken en beoordelen van bv. de huid, het haar, de ogen, lichaamshouding enz.).
Om een voorbeeld te geven: inspectie van de tong is een belangrijke diagnostische methode. Volgens de theorie van de TCG zijn de meridianen en interne organen allen direct of indirect verbonden met de tong. Dat wil zeggen dat de essentie van de organen de tong voedt en dat ook pathologische veranderingen zich kunnen manifesteren op de tong. Als leidraad bij de differentiatie van ziektebeelden ligt de betekenis van tongdiagnose als volgt: men kan een beoordeling maken of bij de patiënt de vitale Qi voldoende of onvoldoende is, wat de locatie van de ziekte is, wat de aard is van de pathogene factoren en men kan een schatting maken van de prognose van de ziekte enz. Zo is ook de polsconditie een weerslag van de conditie van de organen, waardoor het voelen van de pols tot steun kan zijn in de beoordeling van locatie, aard en prognose van de ziekte.